بدون عنوان

 پسرم ،

برگ گلم

غنچه ی خوش رنگ دلم

دست خود را حلقه کن بر گردنم

خنده زن بر چشمهای خسته ام

عشق تو آواز صبح زندگی ست

مهر تو آغاز لطف و بندگی ست

سر گذار بر شانه های مادرت

بوسه زن بر گونه های زرد من

خانه ام سبز از صدای شاد توست

مادرت مست از نوازش های توست

اشک های سرد خود را پاک کن

گرمی قلب مرا با جان خود دمساز کن

گوش بسپار به لا لای حزین مادرت

خوش بخواب

دیده من تا سحر، فانوس گرم و روشن است...